X
تبلیغات
سودای وصل - یه کوله بار پیامک...








سودای وصل

از خانه که می آیی دستمالی سفید،اشعار فروغ و تحملی طولانی بیاور احتمال گریه بسیار است...

چه آسان تماشاگر سبقت ثانيه هاييم و به عبورشان مي خنديم.چه آسان لحظه ها ر ابه كام هم تلخ مي كنيم و جه ارزان به اخمي مي فروشيم.لذت با هم بودن را چه زود دير مي شود و نميدانيم كه فردا مي آيد و شايد ما نباشيم.

عشق هاي كوچك خواهان تملك معشوق اند،اما عشق هاي نامتناهي معشوق را تنها در زماني كه بخواهد با تمام وجود از آن خود مي دانند.

من كه دلتنگ توام در دل تنگم گله هاست/آره بي تاب شدن عادت بي حوصله هاست/مثل عكس رخ مهتاب كه افتاده به آب/در دلم هستي و بين ما فاصله هاست.

يك شب از آسمان نگاه تو بالا مي روم و همه ستاره ها را به دريا مي ريزم و به تاريكي ها مي پيوندم و به آنجا كه هيچ نيست و آنگاه وصالت را آرزو مي كنم،آرام...آرام...

نامت را با عطر ستاره بربالش مي نويسم تا آسمان عشقم بوي تو را داشته باشد.

خاطرم نيست تو از باراني يا كه از نسل نسيم،هر چه هستي گذرا نيست.هوايت...بويت...فقط آهسته بگو با دلم مي ماني.

به من گفت اونقدر دوستت دارم كه اگه بگي بمير مي ميرم.منم براي امتحان بهش گفتم بمير...و حالا سالهاست كه پشيمونم اي كاش هيچ وقت امتحان نمي كردم.

قفسم را مشكن تو مكن آزادم/گر رهايم سازي به خدا خواهم مرد/من به زنجير عادت دارم/تو محبت كن بگذار تا عمري هست/من بمانم چو اسيري در حريم قفست.

گورستان با تمام حرف و حديث هايش،تنها راز شادمانه زيستن است.با سكوتش مي گويد سخت نگير...زندگي ارزش يك ثانيه اندوه ندارد.

كاش انديشه ها پا مي گرفت/لحظه ها رنگ تمنا مي گرفت/يك نفر در روز هاي بي كسي/درد را آهسته از ما مي گرفت.

من شكستم تا تو را عاشق كنم/بعد من باران فقط آب است وبس/هر كه بعد من سراغت را گرفت/زشت يا زيبا فقط خواب است و بس.

مرا به دار آويختند تا نامت را از ياد ببرم،اما چه ساده اند اين ساده انديشان كه نمي دانند نام تو حك شده قلب من است.

صد سال پس از مرگ من،از گوشه قبر من،خواهي شنيد از قلب من،دوستت دارم عشق من.

بيا تا آسمان يك بار ديگر ز آبي وجودت جان بگيرد.تو را سوگند به رنگ قرمز عشق بيا تا قلب من آتش نگيرد.

هيچگاه نگذار در كوهپايه هاي عشق كسي دستتو بگيره كه احساس مي كني در ارتفاعات آن را رها خواهد كرد.

شادي را هديه كن،حتي به كساني كه آن را ازتو گرفتند،عشق بورز به آنها كه آزارت داده اند.دعا كن براي آنها كه دلت را شكستند و بخند كه خداوند هنوز با ماست.

هيچوقت از خدا نخواه كه تمام دنيا رو بهت بده،فقط بخواه كسي رو بهت بده كه تو. رو به تموم دنيا نده.

از كسي كه دوستش داري ساده دست نكش،شايد ديگر كسي را مثل او دوست نداشته باشي و از كسي كه دوستت داره به سادگي عبور نكن شايد كسي مثل او تو را دوست نداشته باشه.

ددددددددودودودودودودودودوس دوس دوس دوس دوس دوس دوس دوسه تا ميشه شيش تا!!!!!!فكر كردي مي خوام بهت بگم دوست دارم؟كور خوندي،من"مي ميرم برات"

گفتي كه دگر در تو چنان حوصله اي نيست/گفتم كه مرا دوست نداري گله اي نيست/رفتي و خدا پشت و پناهت/بگذار بسوزد دل من مسئله اي نيست.

دنيا را بد ساختند:كسي را كه دوست داري،دوستت ندارد.كسي كه تو را دوست دارد،تو دوستش نداري.اما كسي كه تو دوستش داري و او هم دوستت دارد،به رسم آيين زندگي به هم نمي رسند.

نوشته شده در جمعه هشتم بهمن 1389ساعت توسط Sama|




مطالب پيشين
»
» كسي چه ميداند...؟
»
»
» دلخوشم با غزلی تازه ...
» تولدت مبارك آبجي:************************************
» اگر بزرگ نميشدم:(
» آقا...به دادم ميرسي؟
»
»
Design By : folder98.com